4534D32c583fc879b2712bc293a6c5fc887ba4e5
18-02-2021

Joep Krichelberg gaat na 45 jaar schoonmaken genieten van zijn pensioen

Joep Krichelberg klinkt trots als hij praat over zijn jaren bij Balanz Facilitair. Dankbaar ook, voor alle steun en kansen die hij kreeg. Die collegialiteit en de liefde voor het schoonmaakvak zorgden ervoor dat hij altijd is gebleven. “Waarom zou ik weggaan? Ik zat goed.”

“Ik kijk altijd vooruit”

Toen hij op zijn vijftiende wilde starten aan zijn examenjaar op de middelbare school, hadden zijn ouders geen geld voor schoolboeken. En om ervoor te zorgen dat er elke dag eten op tafel kwam, moest Joep, hij kwam uit een gezin van zeven kinderen, ook geld gaan verdienen.

Dat deed hij niet in Kerkrade, waar hij woonde, maar in Duitsland.

“In Nederland zou ik maar vijftig gulden per week krijgen terwijl ik in Duitsland maar liefst honderd Duitse Mark per week kon verdienen! Dat was omgerekend in guldens ruim het dubbele. Dus ging ik naar de textielfabriek waar mijn broer ook al werkte.”

Herinneringen

Joep werkte hard en had het naar zijn zin. Maar de chemicaliën die gebruikt werden in de textielfabriek tastten zijn longen aan. Op advies van zijn dokter moest Joep op 22-jarige leeftijd een andere baan zoeken.

Hij belandde in de schoonmaak, waar hij 45 jaar zou blijven. In al die jaren zag hij veel collega’s komen en gaan en ook maakte het bedrijf veel veranderingen door.

“Ik heb veel gezien en meegemaakt en ik heb er geen moment aan gedacht om weg te gaan. Ik kijk terug op een tijd met veel mooie herinneringen en fijne bazen. Zij gaven mij altijd veel vertrouwen.”

Kriskras

Als jongeman startte Joep onderaan de ladder en maakte schoon op scholen en in flatgebouwen. Spekholzerheide was zijn favoriete plek, zo in zijn eigen vertrouwde Kerkrade. Maar hij werkte ook graag in Simpelveld, ondanks dat hij voor dag en dauw zijn bed uit moest.

“Ik stond om vier uur ’s ochtends op en reed twee uur lang met een auto van Balanz kriskras door Zuid-Limburg. Ik haalde namelijk collega’s thuis op om ze vervolgens af te zetten bij hun object.”

Het leverde hem mooie gesprekken op en Joep leerde veel collega’s kennen.

Tevreden

Uiteindelijk werkte Joep zich op tot voorman, voor hem een prima plek op de ladder. “Ik kon hogerop, die kans kreeg ik wel. Daarvoor moest ik weer gaan leren, op het Arcus College. Maar daar had ik geen zin in, niet voor de drie of vier jaar dat ik nog zou moeten werken. Ik voelde me daar te oud voor.”

En belangrijker: Joep was tevreden met wat hij had.

Opvrolijken

Zo dankbaar als Joep is richting zijn eigen leidinggevenden, zo dankbaar zullen zijn voormalige teamleden ook zijn geweest met Joep als voorman. Want op de vraag wat hij hen geleerd heeft, antwoordt hij niet met iets als ramen wassen of dweilen. Nee, Joep leerde zijn mensen hoe je met elkaar omgaat.

“Er is altijd wel een collega met slechte zin. Als iemand ’s avonds eens te stevig had gedronken of ruzie had met zijn vrouw. Dat gebeurde, en dat reageerden ze dan af op de voorman, op mij. ‘Ik heb vandaag geen zin om iets te doen’, hoorde ik dan. Dan vrolijkte ik diegene op. Ik ging even alleen met hem zitten, ik sprak nooit iemand aan te midden van de hele groep. En dan begon ik een gesprek en zei dat het wel goed ging komen.”

Boos worden of zijn stem verheffen deed Joep niet, hij wist dat dat geen zin had. “Daar maak je alleen maar vijanden mee.”

Met een carrière van 51 jaar achter de rug, waarvan 45 jaar bij hetzelfde bedrijf, kan het niet anders dan dat je iets gaat missen. Maar Joep is niet van achterom kijken. “Zeker ga ik dingen missen, collega’s, vrienden, maar ik kijk altijd vooruit en ga van mijn pensioen genieten.”

Erop of eronder

En dat genieten doet Joep samen met zijn vrouw. Samen gaan ze lekker fietsen en een terrasje pakken. Geen verre reizen of grote dromen, maar genieten van elkaar en van het leven. Maar écht genieten van zijn pensioen kan Joep nog niet. Hij herstelt van corona en is nog niet volledig genezen.

“Het was erop of eronder. Ik ben door de ambulance met spoed naar het ziekenhuis gebracht, het ging zo slecht met me. Mijn vrouw mocht mij de eerste dagen niet bezoeken. Ik heb heel veel geluk gehad, er zijn veel mensen die het niet halen.”

Dankbaar is Joep voor de steun vanuit Balanz toen hij ziek was. “Mijn objectleidster, Renate Henskens, heeft mijn vrouw enorm gesteund in deze tijd, ze stond echt voor haar klaar. Net als mijn baas Eric. En ik heb al twee mooie, grote bossen bloemen gehad. Veel beterschap, stond op de kaart. Die erkenning heb ik denk ik door al die jaren hard werken wel verdiend.”

 

Meer nieuws

Whatsapp Image 2021 07 02 At 12.58.02 Kopie

Op naar Tokyo

02-07-2021
3 min.
Anneke

Anneke 45 jaar in dienst

30-06-2021
2 min.
E670c67884cbf0be8599cc8b81bd25fc8463b8e7

Sipke Iedema veertig jaar in dienst!

04-06-2021
2 min.